Od początku wojny w Ukrainie Polska wprowadziła szczególne rozwiązania prawne zapewniające obywatelom Ukrainy szeroki dostęp do publicznej opieki zdrowotnej. Regulacje te były elementem nadzwyczajnego systemu wsparcia humanitarnego.
W ostatnich tygodniach pojawiają się jednak sygnały, że zasady te mogą ulec zmianie, a dostęp do świadczeń będzie w większym stopniu powiązany ze statusem pobytu lub aktywnością zawodową.
Obecny stan prawny – świadczenia na podstawie przepisów szczególnych
Obywatele Ukrainy, którzy przybyli do Polski po wybuchu wojny, uzyskali dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na podstawie tzw. ustawy specjalnej.
W praktyce oznaczało to możliwość korzystania z:
- podstawowej opieki zdrowotnej,
- leczenia szpitalnego,
- refundacji leków,
- świadczeń specjalistycznych,
na zasadach zbliżonych do osób ubezpieczonych w NFZ.
Dlaczego pojawiają się propozycje zmian?
Po kilku latach funkcjonowania systemu pojawiają się wyzwania:
- rosnące koszty świadczeń,
- konieczność uporządkowania statusu osób przebywających długoterminowo,
- potrzeba powiązania dostępu do systemu z ubezpieczeniem zdrowotnym.
W związku z tym możliwe są rozwiązania ograniczające automatyczny dostęp do świadczeń.
Znaczenie zmian dla podmiotów leczniczych
Placówki medyczne muszą szczególnie uważnie śledzić ewentualne zmiany, ponieważ mogą one wpłynąć na:
- sposób weryfikacji uprawnień pacjentów,
- rozliczenia z NFZ,
- obowiązki informacyjne wobec pacjentów cudzoziemskich,
- ryzyko odmowy refundacji świadczeń udzielonych osobie nieuprawnionej.
Prawa pacjenta a obowiązki państwa
Warto pamiętać, że nawet w przypadku ograniczeń systemowych nadal obowiązują:
- przepisy o świadczeniach w stanach nagłych,
- obowiązek ratowania życia i zdrowia,
- standardy wynikające z prawa międzynarodowego i praw człowieka.
Zmiany nie mogą oznaczać całkowitego wyłączenia opieki, lecz raczej jej uporządkowanie w ramach systemu ubezpieczeniowego.
Propozycje zmian dotyczących dostępu obywateli Ukrainy do świadczeń zdrowotnych mają charakter kierunkowy i wymagają dalszych prac legislacyjnych. Dla praktyki medycznej kluczowe będzie jasne określenie zasad uprawnienia pacjentów oraz dostosowanie procedur rejestracyjnych i rozliczeniowych.


Dodaj komentarz